Dzień, w którym Sunshine Coast stał się pomarańczowy

Nie znajdowało się to na mojej liście rzeczy do zrobienia przed śmiercią, ale gdy otrzymałem niespodziewany telefon zapraszający mnie na wystąpienie Dalajlamy w pewnym miejscu, skorzystałem z okazji.

Muszę przyznać, że miałem pewne wątpliwości i więcej niż odrobinę cynizmu wobec niektórych z tych przesadnie reklamowanych, mocno sponsorowanych wizyt liderów religijnych i duchowych, ale ponieważ buddyzm to jeden z systemów wierzeń, do których się skłaniam, postanowiłem, że nadszedł czas, aby przyjąć tę okazję.

I tak uczyniłem.

Przede wszystkim miejsce spełniło wymagania. Nie w jakimś wielkim stadionie piłkarskim, gdzie Jego Świątobliwość mógłby krzyczeć swoje duchowe przewodnictwo do wszystkich przez megafony. Nie, to odbywało się w znacznie bardziej spokojnym Instytucie Chenrezig. Chenrezig znajduje się w bujnym zapleczu Sunshine Coast w mgnieniu oka w miasteczku zwanym Eudlo. Chenrezig to centrum studiów, retreatu, medytacji i praktyki buddyjskiej. Założone w 1974 roku, obecnie jest domem dla dużej społeczności Sanghi (mniszek i mnichów), studentów, mieszkańców i wolontariuszy. Oferuje nie tylko studia, ale także zakwaterowanie w społeczności oraz możliwość odwiedzenia i cieszenia się spokojnym otoczeniem. 

Dalajlama był w instytucie w ramach swojej wizyty w Australii, aby pobłogosławić 8 stup, które są pomnikami przedstawiającymi 8 wielkich czynów Buddy, w Ogrodzie Oświecenia w Chenrezig oraz porozmawiać o współczuciu i codziennej życzliwości.

Nie wiedząc, czego się spodziewać przy przyjeździe do miasteczka, stało się jasne, że to była całkiem spora „impreza” (swoją drogą, po sprawdzeniu strony Dalajlamy na Facebooku ma 3,5 miliona „polubień”, więc mogłem się domyśleć lepiej!) Zaparkowaliśmy w pobliżu, (ja i mój przyjaciel zrezygnowaliśmy z parkingu – zbyt wiele festiwalii koncertów nauczyło nas myśleć po wydarzeniu!) Zostaliśmy zaprowadzeni z innymi uczestnikami na autobusy, które były zapewnione i wliczone w cenę biletu (30 dolarów australijskich / 50 dolarów australijskich w zależności od miejsca, w którym usiedliśmy), zacząłem czuć się jak na ekscytującej szkolnej wycieczce!

Informacje o wydarzeniu były dość surowe co do tego, co można lub czego nie można wnosić na retreat, z rygorystycznymi kontrolami bagaży. W rzeczywistości przeszukania były bardzo dyskretne, ale to smutny znak czasów, że te procedury muszą być wprowadzone.

Stoiska z jedzeniem i upominkami witały nas mnóstwem kolorowo ubranych ludzi, ogolonymi głowami i pomarańczowymi szatami przy przyjeździe do instytutu, gdzie zauważyłem powracający odrobinę cynizm, gdy spojrzałem na kilka (bardzo) kiczowatych buddyjskich pamiątek. Postanowiłem być otwarty na nowe doświadczenia, dlatego poszliśmy w stronę głównej strefy występów, gdzie czekaliśmy na Jego Świątobliwość. Powiedziałbym, że zgromadziło się tu kilka tysięcy ludzi, ale nie czułem się zatłoczony ani klaustrofobicznie, a atmosfera była naprawdę przyjemna. Pogoda również nas pobłogosławiła w tym plenerowym wydarzeniu pięknym, zimowym słońcem, które nas ogrzewało, gdy siedzieliśmy i czekaliśmy w plastikowych krzesłach.

Dalajlama miał wystąpić na scenie około 12:30, a wydarzenie rozpoczęło się od lokalnego aborygeńskiego tancerza Lyndona Daviesa i jego tancerzy Gubbi Gubbi, którzy wykonali taniec powitalny dla Dalajlamy. Po tańcu Jego Świątobliwość zabawił nas decydując, gdzie usiąść na scenie, i już angażował publiczność z humorem w oku!

Od czego mam zacząć, co Jego Świątobliwość miał do powiedzenia? Nie chciałbym robić Dalajlamie niesprawiedliwości, próbując interpretować wszystko, co powiedział, ale oto moje rozumienie.

Ten bardzo wykształcony i obdarzony nowoczesnym myśleniem 80-latek (który, jak sam przyznał, mając status uchodźcy – miał możliwości, by przyjąć różne kultury), zaczął od mówienia o ostatnich stu latach zewnętrznych wpływów i jak rozwijała się technologia, ale jak nasze neurony w mózgu pozostały takie same. Zauważyłem spokój w jego głosie, nie krzyczał ani nie kazał, tylko mówił o zmianach, które zaszły w ostatnim wieku - mogłoby to być jak rozmowa między przyjaciółmi, z wyjątkiem tego, że oglądałem go na dużym ekranie…

Powiedział, że mimo że nasze życie może być łatwiejsze dzięki rewolucji technologicznej, zewnętrzne wpływy wciąż nas wyprowadzają w stres, strach i zmartwienie. Bogactwo materialne nie przyniesie nam szczęścia, a narkotyki i alkohol zapewniają tymczasową ulgę od zmartwień codziennego życia (mam nadzieję, że to oznacza, iż w piątkowy wieczór mogę wypić kieliszek wina lub dwa!)

Dalajlama wspomniał o przyjacielu miliarderze, który miał wszystko, co można kupić za pieniądze, od prywatnych wysp po prywatne odrzutowce, ale wydawało się, że na swej drodze zgromadził wielu przyjaciół – czy byli to prawdziwi przyjaciele, czy przyjaciele szczęścia, zapytał, publiczność się śmiała, tak jak i Dalajlama. Lubił się śmiać z własnych żartów i nie brać siebie zbyt poważnie!

Mówił, że zostało udowodnione naukowo, że zdrowy umysł równa się zdrowemu ciału oraz jak być życzliwym współczłowiekowi. Nie oceniać różnych ras i religii, ale szanować ich systemy wierzeń. Nawet niewierzący musi być szanowany, gdyż to jest jego wierzenie. Moje myśli skierowały się ku wojnom i konfliktom związanym z religią, co było świetnym momentem, gdy nadszedł czas na pytania i odpowiedzi od wielu uczniów ze szkół wzdłuż Sunshine Coast, którzy zostali zaproszeni na wydarzenie.

Wojna, według Dalajlamy, to zorganizowana lub w pewnych przypadkach zalegalizowana przemoc. Kontynuował, mówiąc o Libii, gdzie powstanie wynika z tego, że Bliski Wschód się rozwija, a ludzie chcą demokracji, co jest ich prawem. Stało się jasne, że Dalajlama uważał uczniów za przyszłość – powiedział "Jesteście z 21^{wieku; wszyscy, którzy mają po 20 lub 30 lat, są z 21} wieku. Jesteście przyszłością, która może wprowadzić zmiany. Ja jestem z 20^{wieku” i znów się zaśmiał. "Myślcie i wprowadzajcie znaczące zmiany – co wam powiem". Fantastyczne, jestem oddelegowany w swoich 40-tych latach do ostatniego wieku!} Wydarzenie zakończyło się podziękowaniami od Ailsy Cameron, członkini Sanghi w Chenrezig, dla wszystkich zaangażowanych w organizację, która trwała 9 miesięcy, od rad, przez mieszkańców Eudlo, po wolontariuszy i członków instytutu chenrezig, którzy wspierali to wydarzenie. Dalajlama podziękował i pobłogosławił wszystkich zaangażowanych oraz wręczył im białe szaty. I to było na tyle, odleciał helikopterem, a my wszyscy machaliśmy, gdy krążył nad naszymi głowami i ruszał do kolejnej wizyty. Spacerując wokół miejsca, gdzie siedział, czułem spokój i prawdziwą miłość do tego duchowego lidera.^{Idąc z powrotem do auta, podeszła do nas rodzina tybetańska, która mieszkała w Brisbane. Czy moglibyśmy podwieźć ich do wioski? Mała wahanie z mojej strony (hej, wciąż jestem} Londyńczykiem

), ale z radością się zgodziłem. Jak bardzo współczujące z Twojej strony, skomentował mój przyjaciel – to było i czułem się dobrze.

Walking back to the car we were approached by a Tibetan family who lived in Brisbane. Could we give them a lift to village?  A slight hesitation on my behalf (hey I am still a Londoner), but gladly complied. How very compassionate of you, my friend commented – it was and it felt good.